میانِ آفتابهای همیشه زیباییِ تو لنگریست نگاهت شکستِ ستمگریست و چشمانت با من گفتند که فردا روزِ دیگریست. زیر این شعر نوشته بودم: دلیل زیبایی خنده هاشو نمیتونم درک کنم، ولی حجم شادی لذت بخشی که از دیدن خنده هاش توی دلم فوران میکنه رو چرا. امروز بعد از 8 سال میفهمم خنده ها هم نیاز به محافظت دارن، از اون مهم تر، فهمیدم که هیچ وقت نمیشه شیشه های شکسته رو مثل روز اولش کرد، دلی که شکست رو هم همینطورخنده منبع
درباره این سایت